Zienrs blog

Ze hebben het over ons. Op Twitter

Zienrs content© - 14-12-2016

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering legt zijn dochter hem het een en ander uit over social media....

‘Pap, waarom zit jij eigenlijk niet op Twitter?’ M’n dochter. Zeventien is ze. Zij zit wel ‘op Twitter’. Heel vaak zelfs. Ze volgt 1200 mensen, 1700 mensen volgen haar. Ook zit ze op Facebook. En op Instagram. En op Pinterest. Ik zit alleen op LinkedIn. Zij niet. Dus zeg ik: ‘Nee lieverd, ik gebruik social media alleen voor zakelijke doeleinden. LinkedIn is daar heel geschikt voor. Geen gezeur van mensen die willen vertellen dat ze naar de wc gaan of dat het stoplicht op rood staat. Ik besteed mijn tijd liever met het helpen van klanten en die zijn niet geïnteresseerd in een selfie van mij bij De Toppers. Die willen weten waar onze winkel zit en hoe ze mij kunnen mailen.’
Ze? Wie dan? Over mij? Wat dan?

‘Jammer’, mompelde ze verder, terwijl ze onderuitgezakt op de bank met haar watervlugge vingers over haar iPhone schoot. ‘Ze hebben het over je.’
‘Ze? Wie dan? Over mij? Wat dan?’
‘Oh’, zei ze onverschillig, ‘iemand die niet snel genoeg geholpen werd, ofzo.’
‘Laat eens zien’, haastte ik me te zeggen. Theatraal draaide ze haar telefoon om en hield die voor mijn gezicht, zoals een scheidsrechter doet als hij een gele kaart trekt. Lekker dan. Kwartier in Niek’s Optiek gestaan. Volgende keer maar bij de concurrent proberen. De afzender was Ton de Laat. Ik kende hem niet. Maar hij is wel een klant, zo bleek later. En hij zei dus vervelende dingen. Ik heb hem de volgende dag vrijwel direct gebeld.

Uitgelegd dat we die ochtend een kracht hadden die was flauwgevallen en dat daarom alles een beetje anders liep. Irma was zwanger en werd die dag ineens niet goed. Ton de Laat schrok zich rot, zo gaf hij toe, en bood zijn oprechte excuses aan. Dat hoefde ook weer niet. Die avond bedankte ik mijn dochter. En ik vroeg haar hoe dat moest, een Twitter-account aanmaken. Nou, dat bleek een fluitje van een cent. Ook zit ik nu op Facebook, want daar kun je ook een zakelijke pagina aanmaken waar je al je nieuwtjes op zet en de klanten kunnen dat dan ‘liken’ of van commentaar voorzien. En op Instagram zet ik tegenwoordig foto’s van nieuwe monturen.

‘Wel flauw dat die klant niets meer over je zegt’, zei mijn dochter toen alles geïnstalleerd was. Ik vroeg wat ze precies bedoelde. ‘Nou, hij had toch zijn excuses aangeboden bij je? Ik neem aan dat jij hebt gevraagd of hij dat ook op Twitter even wilde rechtzetten. Zo gaat dat, pap. Dan schrijft zo’n man: Begrijp nu waarom ik zo lang moest wachten. Iemand ziek in de zaak, alle begrip voor Niek’s Optiek. En dan met een leuke, positieve hashtag erbij.
‘Hestek?’
Toen blies ze met een scheef mondje een lok voor haar ogen weg en haar ogen keken even demonstratief naar het plafond. Ik weet wat dat betekent. Dan vindt ze me een ouwe lul.
 
Niek